Η αλεπού και τα σταφύλια


" H Αλεπού και τα σταφύλια" 

                             


  
Μια αλεπού πεινασμένη είδε πάνω σ' ένα δέντρο πλεγμένη μια 

κληματαριά γεμάτη χοντρόρωγα, κατακίτρινα σταφύλια. Τα ζήλεψε και 

πολύ επιθυμούσε να τα δοκιμάσει, μα πώς ν' ανεβεί. Οι αλεπούδες δεν είναι 

γατιά, να πιάνουνται με τα νύχια τους και ν' ανεβαίνουν όπου τους γουστάρει. 

Ωστόσο, δοκίμασε κάμποσες φορές.
  Πιάστηκε από δω, πιάστηκε από κει, τίποτα δεν κατάφερνε. Καθότανε μόνο κάτω,

 σήκωνε τα μάτια της στα σταφύλια, τα κοίταζε καλά καλά κι ο καημός τους την 

έτρωγε. Στα κατατελευταία απελπισμένη, για να παρηγορηθεί, κορόιδεψε η ίδια τον

 εαυτό της: 
  - Δε βαριέσαι, δεν πειράζει, ας πάμε παρακάτω... Εξάλλου αυτά δεν τρώγουνται.
Αγίνωτα είναι ακόμη... 
  Τα σταφύλια, ακούοντάς τη, μοιάζανε να την ειρωνεύονται· να την περιγελούν.
  - Ακούς εκεί... Είμαστε, λέει, αγίνωτα!... Εμείς, κυρα-αλεπού, αγίνωτα δεν είμαστε. Γλυκά σαν το μέλι είμαστε. Μα αφού δε μας φτάνεις, τι να πεις... μας λες αγίνωτα, για να ξεγελάσεις την ανημποριά σου!... 

 
Advertisement
 
 


 

Η μουσική είναι αποκάλυψη
ανώτερη από κάθε σοφία
και φιλοσοφία
Είναι κρίκος που συνδέει
Τη ζωή των αισθήσεων
με τη ζωή του πνεύματος
Είναι η τέχνη,
η αρχαιότερη από
όλες τις τέχνες,
που συγκινεί τις ψυχές
και εκφράζει....
τ'ανέκφραστα!..
L.v.Beethoven

MY HOUSE ON WEB


"Από έρωτα
μπορεί και να σκοτώσεις..
από αγάπη....
μπορεί και να
πεθάνεις"

MY HOUSE ON WEB


 
Today, there have been 10 visitors (27 hits) on this page!
=> Do you also want a homepage for free? Then click here! <=